Co zostaje w nas, gdy pamięć zaczyna się kruszyć, a codzienne spacery nagle nabierają ciężaru pożegnania? „Pamięć drzewa” Tiny Valles to cicha, poruszająca opowieść o relacji wnuka z dziadkiem, w której zwykłe chwile i zapamiętane miejsca stają się mapą miłości, lęku i dorastania.
Materiał powstał dzięki współpracy z księgarnią internetową Znak.
O czym opowiada książka „Pamięć drzewa” Tiny Valles?
Książka „Pamięć drzewa” opowiada o ośmioletnim Janie, którego życie zmienia się, gdy do jego domu wprowadzają się dziadkowie. Chłopiec cieszy się z ich obecności, lecz jednocześnie zauważa napięcie i niepokój w zachowaniu rodziców. Szczególnie ważna staje się dla niego relacja z dziadkiem: wspólne spacery, rozmowy i nauka nazw ulic budują między nimi bliską więź. Dziadek chce, aby Jan zapamiętywał trasy i miejsca, które razem odwiedzają, co dla chłopca jest zarówno przejawem troski, jak i źródłem niejasnego lęku.
Przeczytaj również: „Oskar i pani Róża” Eric-Emmanuel Schmitt – recenzja
Wspólnie spędzony czas oraz opowieści związane z drzewami i miejscami tworzą zbiór wspomnień, który kształtuje świat Jana i jego relację z dziadkiem. Historia ukazana jest z perspektywy dziecka i koncentruje się na pamięci, wspomnieniach oraz codziennych chwilach, które nabierają znaczenia w obliczu zmian zachodzących w rodzinie. Wydarzenia i rozmowy między bohaterami stopniowo odsłaniają, jak pamięć i bliskość wpływają na ich życie oraz na sposób, w jaki Jan postrzega dorosłość i relacje z najbliższymi.
Motyw drzewa, pamięci i choroby
Ważnym motywem książki są drzewa, które często pojawiają się w rozmowach i spacerach bohaterów. Stanowią one punkt odniesienia do wspomnień i doświadczeń, a także element łączący przeszłość z teraźniejszością. Jan i jego dziadek często zatrzymują się przy konkretnych drzewach i snują związane z nimi opowieści. Odnosiłem przy tym wrażenie, że przyroda staje się nośnikiem pamięci oraz narzędziem porządkowania świata.
Język Tiny Valles w omawianej powieści jest oszczędny i skupiony na szczególe. Krótkie rozdziały przypominają zapisy wspomnień lub fragmenty codziennych obserwacji, które z czasem układają się w spójną całość. Najważniejsze rzeczy działy się tutaj pomiędzy słowami – w tym, co bohaterowie robią razem, co powtarzają i co starają się zapamiętać. Taka forma narracji wymaga uważności, ale pozwala stopniowo odkrywać sensy ukryte w prostych scenach.
W tle relacji dziadka i wnuka pojawia się temat choroby oraz zmian zachodzących w rodzinie. Jan obserwuje dorosłych i próbuje zrozumieć, dlaczego atmosfera w domu staje się coraz bardziej napięta. Jednocześnie stara się zachować to, co dla niego najważniejsze: wspólne chwile z dziadkiem, rozmowy i spacery. Wydarzenia przedstawione są w sposób spokojny i wyważony, bez dramatycznych scen, ale z wyraźnym poczuciem, że coś nieuchronnie się kończy.
Pod względem tematyki i tonu „Pamięć drzewa” można zestawić z „Oskar i pani Róża” Erica-Emmanuela Schmitta. Obie książki pokazują świat z perspektywy dziecka, które próbuje oswoić chorobę i przemijanie dzięki relacji z ważnym dorosłym – u Tina Valles jest to dziadek, u Schmitta pani Róża. Różni je jednak sposób opowiadania: „Oskar i pani Róża” ma bardziej symboliczną, wyraźnie poprowadzoną konstrukcję, natomiast „Pamięć drzewa” działa ciszą, powtórzeniem i codziennymi detalami. Obie historie łączy refleksja nad pamięcią i bliskością, choć u Valles pozostaje ona bardziej kameralna i zakorzeniona w zwyczajności.
„Pamięć drzewa” Tina Valles nasza opinia
„Pamięć drzewa” Tiny Valles odebrałem jako opowieść o pamięci, relacjach międzypokoleniowych i dorastaniu w obliczu zmian. To historia zbudowana z drobnych momentów i wspólnych doświadczeń, które z czasem nabierają znaczenia. Książka pokazuje, jak ważne są codzienne gesty, rozmowy i miejsca, które zapamiętujemy. Pozostawiła mnie z obrazem więzi między dzieckiem a dziadkiem oraz z refleksją nad tym, jak wspomnienia tworzą mapę naszego życia.
Jeśli chcesz nas wesprzeć, postaw nam KAWĘ! Zastrzyk energii gwarantowany!
Więcej ciekawostek o literaturze znajdziesz na naszym Facebooku, X-ie (dawniej Twitterze) i Instagramie!
Spodobał Ci się ten artykuł? Udostępnij go znajomym!